- مقدمه
- منیزیم چیست و چرا برای بدن اهمیت دارد؟
- چه کسانی بیشتر به مکمل منیزیم نیاز دارند؟
- افرادی که رژیم غذایی نامناسب دارند
- افراد مبتلا به بیماریهای گوارشی
- افراد مبتلا به دیابت نوع ۲
- سالمندان
- افرادی که مصرف مزمن الکل دارند
- افرادی که برخی داروها را مصرف میکنند
- علائم کمبود منیزیم چیست؟
- آیا گرفتگی عضلات یعنی کمبود منیزیم داریم؟
- نیاز روزانه بدن به منیزیم چقدر است؟
- بهترین منابع غذایی منیزیم کداماند؟
- آیا مصرف مکمل منیزیم برای همه ضروری است؟
- منیزیم و سلامت سیستم عصبی
- منیزیم و عملکرد عضلات
- آیا مصرف زیاد منیزیم عوارض دارد؟
- چه کسانی باید قبل از مصرف منیزیم با پزشک مشورت کنند؟
- بهترین زمان مصرف مکمل منیزیم چه زمانی است؟
- ساشه منیزیم B کمپلکس و ویتامین C ام پلاس
- سوالات متداول
- جمعبندی
مقدمه
منیزیم یکی از مواد معدنی ضروری برای بدن است که اگرچه بدن به مقدار نسبتاً کمی از آن نیاز دارد، اما در طیف گستردهای از فرایندهای حیاتی نقش دارد. از عملکرد طبیعی عضلات و سیستم عصبی گرفته تا تولید انرژی، تنظیم قند خون، حفظ سلامت استخوانها و تنظیم ریتم طبیعی قلب، بسیاری از فرایندهای بدن به حضور کافی منیزیم وابسته هستند.
با این حال، یک سؤال مهم وجود دارد: چه کسانی به مکمل منیزیم نیاز دارند؟
آیا هر فردی باید مکمل منیزیم مصرف کند؟ آیا گرفتگی عضلات به معنای کمبود منیزیم است؟ چه افرادی بیشتر در معرض کمبود این ماده معدنی قرار دارند و آیا میتوان نیاز بدن را تنها از طریق غذا تأمین کرد؟
پاسخ این است که مصرف مکمل منیزیم برای همه افراد ضروری نیست. در افراد سالمی که رژیم غذایی متنوع و متعادلی دارند، بخش قابل توجهی از نیاز بدن به منیزیم میتواند از طریق مواد غذایی تأمین شود. با این حال، بعضی افراد به دلیل شرایط پزشکی، رژیم غذایی، افزایش دفع منیزیم، اختلال در جذب یا مصرف برخی داروها، بیشتر در معرض کمبود یا دریافت ناکافی منیزیم قرار دارند.
در این مقاله، به شکل علمی بررسی میکنیم که چه کسانی به مکمل منیزیم نیاز دارند، کمبود منیزیم چه علائمی دارد، نیاز روزانه بدن چقدر است و هنگام انتخاب مکمل باید به چه نکاتی توجه کرد.
منیزیم چیست و چرا برای بدن اهمیت دارد؟
منیزیم یک ماده معدنی ضروری است که بدن قادر به ساخت آن نیست و باید از طریق رژیم غذایی یا در شرایط لازم، مکملها دریافت شود.
این ماده معدنی در بسیاری از واکنشهای آنزیمی بدن نقش دارد. بسیاری از این واکنشها برای تولید انرژی، سنتز پروتئین، عملکرد اعصاب و عضلات و تنظیم فرایندهای سلولی ضروری هستند.
از مهمترین عملکردهای منیزیم میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
- مشارکت در تولید انرژی سلولی
- کمک به عملکرد طبیعی سیستم عصبی
- مشارکت در عملکرد طبیعی عضلات
- کمک به حفظ ریتم طبیعی قلب
- مشارکت در تنظیم قند خون
- نقش در متابولیسم استخوان
- مشارکت در ساخت پروتئین
- نقش در ساخت DNA و RNA
- مشارکت در تنظیم انتقال کلسیم و پتاسیم در سلولها
به همین دلیل، کمبود قابل توجه منیزیم میتواند قسمتهای مختلف بدن را تحت تأثیر قرار دهد.
چه کسانی بیشتر به مکمل منیزیم نیاز دارند؟
نکته مهم این است که «نیاز به مکمل» با «نیاز روزانه به منیزیم» یکسان نیست.
همه افراد به منیزیم نیاز دارند، اما همه افراد الزاماً به مکمل منیزیم نیاز ندارند.
گروههایی که احتمال دریافت ناکافی یا کمبود منیزیم در آنها بیشتر است، عبارتاند از:
- افرادی که رژیم غذایی نامناسب دارند.
- افراد مبتلا به بیماریهای گوارشی و سوءجذب.
- افراد مبتلا به دیابت نوع ۲.
- سالمندان.
- افرادی که بهطور مزمن الکل مصرف میکنند.
- افرادی که برخی داروها را به مدت طولانی مصرف میکنند.
- افرادی که به دلایل مختلف دچار افزایش دفع منیزیم میشوند.
- افرادی که پزشک در آنها کمبود منیزیم را تشخیص داده یا احتمال آن را بالا میداند.
در ادامه هر گروه را دقیقتر بررسی میکنیم.
افرادی که رژیم غذایی نامناسب دارند
یکی از مهمترین عوامل دریافت ناکافی منیزیم، رژیم غذایی نامتعادل است.
منیزیم در مواد غذایی متنوعی وجود دارد، اما برخی الگوهای غذایی مقدار دریافت این ماده معدنی را کاهش میدهند.
افرادی که مصرف سبزیجات، حبوبات، مغزها، دانهها و غلات کامل در رژیم غذایی آنها پایین است، ممکن است مقدار کافی منیزیم دریافت نکنند.
برای مثال، حذف مداوم گروههای غذایی مختلف بدون جایگزین مناسب میتواند دریافت مواد معدنی را کاهش دهد.
البته کم بودن دریافت غذایی بهتنهایی به معنای ابتلا به کمبود شدید منیزیم نیست. بدن دارای سازوکارهایی برای حفظ تعادل منیزیم است، اما دریافت ناکافی و طولانیمدت میتواند احتمال ناکافی بودن وضعیت منیزیم را افزایش دهد.
بنابراین، اولین قدم برای افرادی که احتمال میدهند منیزیم کافی دریافت نمیکنند، اصلاح رژیم غذایی است.
افراد مبتلا به بیماریهای گوارشی
جذب منیزیم در دستگاه گوارش انجام میشود. بنابراین بیماریهایی که باعث اختلال در جذب مواد مغذی میشوند، میتوانند خطر کمبود منیزیم را افزایش دهند.
افراد مبتلا به بیماریهایی مانند سلیاک، بیماری کرون، برخی بیماریهای التهابی روده یا شرایطی که باعث اسهال مزمن میشوند، ممکن است بیشتر در معرض کاهش ذخایر منیزیم قرار داشته باشند.
همچنین بعضی جراحیهای دستگاه گوارش میتوانند جذب برخی مواد مغذی را تغییر دهند.
در این افراد، مصرف خودسرانه مکمل همیشه بهترین راهکار نیست؛ زیرا ابتدا باید علت اصلی مشکل جذب یا از دست دادن مواد معدنی مشخص شود.
افراد مبتلا به دیابت نوع ۲
دیابت نوع ۲ نیز یکی از شرایطی است که میتواند با کاهش سطح منیزیم بدن ارتباط داشته باشد.
در برخی افراد مبتلا به دیابت، دفع منیزیم از طریق ادرار افزایش پیدا میکند. این موضوع میتواند در طول زمان بر وضعیت منیزیم بدن تأثیر بگذارد.
از طرف دیگر، منیزیم در فرایندهای مرتبط با متابولیسم گلوکز و عملکرد انسولین نقش دارد.
با این حال، نباید این موضوع را به این معنا دانست که مصرف مکمل منیزیم میتواند جایگزین درمان دیابت شود. مکمل منیزیم در صورت وجود کمبود یا دریافت ناکافی میتواند بخشی از برنامه تغذیهای فرد باشد، اما درمان اصلی دیابت همچنان باید بر اساس برنامه پزشک انجام شود.
سالمندان
با افزایش سن، احتمال دریافت ناکافی برخی ریزمغذیها افزایش پیدا میکند.
کاهش اشتها، تغییر الگوی غذایی، بیماریهای مزمن، مشکلات گوارشی، کاهش تنوع مواد غذایی مصرفی و مصرف همزمان چند دارو میتوانند بر دریافت و وضعیت مواد معدنی اثر بگذارند.
به همین دلیل، سالمندان یکی از گروههایی هستند که باید توجه بیشتری به دریافت کافی منیزیم داشته باشند.
البته در افراد مسن، بهخصوص افرادی که بیماری کلیوی دارند یا داروهای متعدد مصرف میکنند، استفاده از مکمل باید با احتیاط بیشتری انجام شود.
افرادی که مصرف مزمن الکل دارند
مصرف طولانیمدت و زیاد الکل میتواند با دریافت ناکافی مواد مغذی، اختلال در جذب و افزایش دفع برخی مواد معدنی همراه باشد.
منیزیم نیز میتواند تحت تأثیر این شرایط قرار گیرد.
در چنین شرایطی، اصلاح الگوی تغذیه و درمان علت زمینهای اهمیت بسیار زیادی دارد و مصرف مکمل بهتنهایی نمیتواند مشکلات ناشی از تغذیه نامناسب یا مصرف مزمن الکل را برطرف کند.
افرادی که برخی داروها را مصرف میکنند
بعضی داروها میتوانند روی جذب یا دفع منیزیم تأثیر بگذارند.
برای مثال، مصرف طولانیمدت برخی داروهای کاهشدهنده اسید معده میتواند در بعضی افراد با کاهش سطح منیزیم ارتباط داشته باشد. برخی داروهای ادرارآور نیز میتوانند دفع منیزیم از طریق کلیه را افزایش دهند.
این موضوع به معنی قطع کردن دارو نیست. اگر فردی دارویی را بهصورت منظم مصرف میکند، نباید صرفاً به دلیل احتمال کاهش منیزیم، مصرف دارو را متوقف کند.
در چنین شرایطی بهتر است موضوع با پزشک یا داروساز مطرح شود تا در صورت نیاز، وضعیت منیزیم و سایر الکترولیتها بررسی شود.
علائم کمبود منیزیم چیست؟
یکی از مشکلات تشخیص کمبود منیزیم این است که کمبود خفیف ممکن است علامت مشخصی ایجاد نکند.
در صورت افزایش شدت کمبود، علائم احتمالی میتوانند شامل موارد زیر باشند:
- کاهش اشتها
- تهوع
- استفراغ
- خستگی
- ضعف
- گرفتگی عضلات
- انقباضات عضلانی
- گزگز یا بیحسی
- تغییرات عصبی
- اختلال در ریتم قلب
- تشنج در موارد شدید
البته وجود این علائم بهتنهایی ثابت نمیکند که فرد دچار کمبود منیزیم است.
برای مثال، خستگی، ضعف و گرفتگی عضلات میتوانند دلایل بسیار متفاوتی داشته باشند. بنابراین تشخیص کمبود نباید صرفاً بر اساس علائم انجام شود.
آیا گرفتگی عضلات یعنی کمبود منیزیم داریم؟
گرفتگی عضلات یکی از شناختهشدهترین علائمی است که معمولاً به کمبود منیزیم نسبت داده میشود.
منیزیم واقعاً در عملکرد طبیعی عضلات نقش دارد و کمبود شدید آن میتواند باعث گرفتگی و انقباضات عضلانی شود.
اما هر گرفتگی عضلانی به دلیل کمبود منیزیم نیست.
کمآبی بدن، فعالیت شدید، تعریق زیاد، برخی اختلالات الکترولیتی، بعضی داروها و بیماریهای مختلف نیز میتوانند باعث گرفتگی عضلات شوند.
بنابراین اگر فردی مرتباً دچار گرفتگی عضلات میشود، بهتر است به جای مصرف خودسرانه و طولانیمدت مکمل، علت اصلی مشکل بررسی شود.
نیاز روزانه بدن به منیزیم چقدر است؟
مقدار نیاز روزانه منیزیم به سن و جنسیت بستگی دارد.
برای بزرگسالان، نیاز روزانه معمولاً در محدوده چند صد میلیگرم قرار دارد.
بهطور کلی:
- مردان بزرگسال: حدود ۴۰۰ تا ۴۲۰ میلیگرم در روز
- زنان بزرگسال: حدود ۳۱۰ تا ۳۲۰ میلیگرم در روز
- زنان باردار: حدود ۳۵۰ تا ۳۶۰ میلیگرم در روز
- زنان شیرده: حدود ۳۱۰ تا ۳۲۰ میلیگرم در روز
این اعداد به معنای مقدار مکملی که فرد باید مصرف کند نیستند. این مقادیر، نیاز کل روزانه بدن را از تمام منابع غذایی و مکملی نشان میدهند.
بهترین منابع غذایی منیزیم کداماند؟
پیش از استفاده از مکمل، بهتر است منابع غذایی منیزیم را بشناسیم.
مغزها
بادام، بادام هندی و برخی دیگر از مغزها میتوانند مقدار قابل توجهی منیزیم داشته باشند.
دانهها
دانههایی مانند تخم کدو و برخی دانههای روغنی از منابع مناسب منیزیم محسوب میشوند.
سبزیجات برگ سبز
سبزیجات سبز تیره مانند اسفناج به دلیل داشتن کلروفیل، میتوانند منبع مناسبی از منیزیم باشند.
حبوبات
عدس، لوبیا و نخود نیز میتوانند به تأمین منیزیم کمک کنند.
غلات کامل
غلات کامل در مقایسه با غلات تصفیهشده معمولاً مواد معدنی و فیبر بیشتری دارند.
بنابراین، یک رژیم غذایی متنوع که شامل سبزیجات، حبوبات، مغزها، دانهها و غلات کامل باشد، میتواند نقش مهمی در تأمین نیاز بدن به منیزیم داشته باشد.
آیا مصرف مکمل منیزیم برای همه ضروری است؟
خیر.
این تصور که هر فرد برای حفظ سلامت خود باید بهصورت روزانه مکمل منیزیم مصرف کند، از نظر علمی قابل تعمیم به همه افراد نیست.
در فردی که تغذیه مناسب دارد و نیاز بدنش از طریق غذا تأمین میشود، الزاماً دلیلی برای مصرف مکمل وجود ندارد.
مکمل منیزیم بیشتر در شرایطی مورد توجه قرار میگیرد که:
- دریافت غذایی کافی نباشد.
- احتمال کمبود وجود داشته باشد.
- فرد در یکی از گروههای پرخطر قرار داشته باشد.
- بیماری یا دارویی باعث افزایش دفع منیزیم شود.
- پزشک یا متخصص تغذیه مصرف مکمل را توصیه کرده باشد.
منیزیم و سلامت سیستم عصبی
یکی از نقشهای مهم منیزیم مربوط به عملکرد سیستم عصبی است.
منیزیم در انتقال پیامهای عصبی و عملکرد طبیعی سلولهای عصبی نقش دارد. همین مسئله باعث شده است که ارتباط احتمالی میان وضعیت منیزیم و موضوعاتی مانند استرس، خواب و عملکرد عصبی مورد توجه تحقیقات علمی قرار گیرد.
با این حال، باید میان «نقش فیزیولوژیک منیزیم در سیستم عصبی» و «اثبات اثر درمانی مکمل منیزیم برای یک بیماری خاص» تفاوت قائل شد. شواهد بالینی نشان میدهند که مکمل منیزیم ممکن است در برخی افراد، بهویژه افراد دارای دریافت یا وضعیت ناکافی منیزیم، به بهبود برخی شاخصهای خواب از جمله کاهش زمان به خواب رفتن و کاهش شدت علائم بیخوابی کمک کند؛ بااینحال، شواهد موجود هنوز محدود و ناهمگون است.
بنابراین نمیتوان صرفاً بر اساس نقش منیزیم در سیستم عصبی ادعا کرد که مکمل منیزیم میتواند همه مشکلات مربوط به خواب، اضطراب یا استرس را درمان کند.
منیزیم و عملکرد عضلات
عضلات برای انقباض و شل شدن طبیعی به تعادل دقیق چندین ماده معدنی از جمله منیزیم، کلسیم و پتاسیم نیاز دارند.
منیزیم در تنظیم حرکت کلسیم و پتاسیم در سلولهای عضلانی نقش دارد و کمبود شدید آن میتواند عملکرد طبیعی عضلات را مختل کند.
به همین دلیل، ورزشکاران و افرادی که فعالیت بدنی بالایی دارند گاهی به مکملهای منیزیم توجه بیشتری نشان میدهند.
با این حال، فعالیت ورزشی بهتنهایی به این معنی نیست که فرد حتماً به مکمل منیزیم نیاز دارد. اگر دریافت غذایی کافی باشد و کمبودی وجود نداشته باشد، افزایش خودسرانه مصرف مکمل لزوماً مزیت بیشتری ایجاد نمیکند.
آیا مصرف زیاد منیزیم عوارض دارد؟
بله.
اگرچه منیزیم موجود در غذا در افراد سالم معمولاً مشکل خاصی ایجاد نمیکند، مصرف مقادیر بالای منیزیم از طریق مکملها میتواند عوارض گوارشی ایجاد کند.
یکی از شایعترین عوارض مصرف زیاد مکمل منیزیم، اسهال است. بعضی ترکیبات منیزیم به دلیل اثر اسمزی میتوانند حرکات روده را افزایش دهند.
مصرف بسیار زیاد منیزیم، بهخصوص در افرادی که عملکرد کلیه آنها دچار اختلال است، میتواند خطرناک باشد.
علائم مسمومیت شدید با منیزیم میتوانند شامل افت فشار خون، تهوع، ضعف، اختلال تنفسی و مشکلات قلبی باشند.
به همین دلیل، افزایش دوز مکمل بدون دلیل و بدون توجه به شرایط فرد توصیه نمیشود.
چه کسانی باید قبل از مصرف منیزیم با پزشک مشورت کنند؟
اگرچه مکملهای منیزیم در دوزهای معمول برای بسیاری از افراد قابل استفاده هستند، بعضی گروهها باید پیش از مصرف با پزشک یا داروساز مشورت کنند.
این گروهها شامل افراد مبتلا به:
- بیماری کلیوی
- بیماریهای گوارشی مزمن
- اختلالات الکترولیتی
- بیماریهای زمینهای متعدد
و همچنین افرادی هستند که داروهای مختلف را بهطور منظم مصرف میکنند.
در دوران بارداری و شیردهی نیز بهتر است مصرف مکمل بر اساس نیاز واقعی و نظر متخصص انجام شود.
بهترین زمان مصرف مکمل منیزیم چه زمانی است؟
برای همه افراد یک زمان واحد که از نظر علمی «بهترین زمان مصرف منیزیم» باشد وجود ندارد.
زمان مصرف میتواند به نوع مکمل، دوز مصرفی، شرایط فرد و هدف استفاده بستگی داشته باشد.
برخی افراد ترجیح میدهند مکمل منیزیم را همراه غذا مصرف کنند، زیرا این کار ممکن است تحمل گوارشی را بهتر کند.
اگر مکمل باعث ناراحتی گوارشی میشود، مصرف آن همراه غذا میتواند گزینه مناسبی باشد؛ البته دستور درجشده روی فرآورده باید در اولویت قرار گیرد.
همچنین در صورت مصرف داروهای خاص، باید فاصله زمانی مناسب میان مکمل و دارو طبق توصیه پزشک یا داروساز رعایت شود.
ساشه منیزیم B کمپلکس و ویتامین C ام پلاس
یکی از گزینههای مکملی موجود در بازار ایران، ساشه منیزیم B کمپلکس و ویتامین C ام پلاس از شرکت پرارین پارس است.
این فرآورده با فرم ساشهای تولید شده و علاوه بر منیزیم، حاوی ویتامینهای گروه B و ویتامین C است.
فرم ساشه میتواند برای افرادی که مصرف فرآوردههای پودری را نسبت به قرص و کپسول ترجیح میدهند، گزینهای کاربردی باشد.
ترکیب منیزیم با ویتامینهای گروه B و ویتامین C، این محصول را به یک مکمل چندترکیبی تبدیل میکند که میتواند برای تأمین این ریزمغذیها در چارچوب یک رژیم غذایی مناسب مورد استفاده قرار گیرد.
البته باید توجه داشت که مصرف مکمل نباید جایگزین تغذیه متعادل شود و میزان مصرف باید مطابق اطلاعات درجشده روی بستهبندی و توصیه متخصص باشد.
همچنین افرادی که بیماری زمینهای دارند، دارو مصرف میکنند یا احتمال کمبود جدی منیزیم در آنها وجود دارد، بهتر است قبل از مصرف مکمل با پزشک یا داروساز مشورت کنند.
سوالات متداول
چه کسانی بیشتر به مکمل منیزیم نیاز دارند؟
افرادی که رژیم غذایی نامناسب دارند، مبتلایان به برخی بیماریهای گوارشی، افراد مبتلا به دیابت نوع ۲، سالمندان، افرادی که مصرف مزمن الکل دارند و کسانی که برخی داروهای مؤثر بر جذب یا دفع منیزیم را مصرف میکنند، ممکن است بیشتر در معرض دریافت ناکافی یا کمبود منیزیم باشند.
آیا گرفتگی عضلات نشانه کمبود منیزیم است؟
گرفتگی عضلات میتواند یکی از علائم کمبود منیزیم باشد، اما بهتنهایی برای تشخیص کمبود کافی نیست. کمآبی، فعالیت شدید، تعریق زیاد، اختلالات الکترولیتی و برخی بیماریها یا داروها نیز میتوانند باعث گرفتگی عضلات شوند.
آیا همه افراد باید مکمل منیزیم مصرف کنند؟
خیر. در افرادی که رژیم غذایی متنوع و متعادلی دارند و نیاز بدنشان از طریق غذا تأمین میشود، الزاماً نیازی به مصرف مکمل وجود ندارد. مکمل بیشتر در شرایطی مورد توجه قرار میگیرد که دریافت غذایی کافی نباشد یا احتمال کمبود وجود داشته باشد.
نیاز روزانه بدن به منیزیم چقدر است؟
نیاز روزانه به منیزیم به سن و جنسیت بستگی دارد. بهطور کلی، نیاز روزانه مردان بزرگسال حدود ۴۰۰ تا ۴۲۰ میلیگرم و زنان بزرگسال حدود ۳۱۰ تا ۳۲۰ میلیگرم است. این مقدار، نیاز کل روزانه از تمام منابع غذایی و مکملی است و به معنای مقدار مکمل مورد نیاز نیست.
بهترین منابع غذایی منیزیم کداماند؟
مغزها، دانهها، سبزیجات برگ سبز، حبوبات و غلات کامل از منابع غذایی مناسب منیزیم هستند. یک رژیم غذایی متنوع و متعادل میتواند بخش قابل توجهی از نیاز بدن به این ماده معدنی را تأمین کند.
آیا مصرف زیاد منیزیم ضرر دارد؟
بله. مصرف مقادیر بالای منیزیم از طریق مکملها میتواند باعث عوارضی مانند اسهال و ناراحتی گوارشی شود. در افراد مبتلا به اختلال عملکرد کلیه، مصرف مقادیر زیاد منیزیم میتواند خطرناکتر باشد.
آیا منیزیم برای عملکرد عضلات مفید است؟
منیزیم برای عملکرد طبیعی عضلات و سیستم عصبی ضروری است. با این حال، در فردی که دریافت کافی منیزیم دارد و دچار کمبود نیست، افزایش خودسرانه مصرف مکمل لزوماً باعث بهبود عملکرد عضلات نمیشود.
بهترین زمان مصرف مکمل منیزیم چه زمانی است؟
برای همه افراد زمان واحدی بهعنوان بهترین زمان مصرف منیزیم وجود ندارد. مکمل را میتوان مطابق دستور فرآورده و شرایط فرد مصرف کرد. در برخی افراد، مصرف همراه غذا میتواند تحمل گوارشی را بهتر کند.
آیا ساشه منیزیم B کمپلکس و ویتامین C ام پلاس جایگزین رژیم غذایی است؟
خیر. این فرآورده یک مکمل غذایی است و نباید جایگزین رژیم غذایی متنوع و متعادل شود. هدف آن کمک به تأمین منیزیم و ویتامینهای موجود در ترکیب محصول در کنار یک برنامه غذایی مناسب است.
جمعبندی
در پاسخ به سؤال چه کسانی به مکمل منیزیم نیاز دارند؟ باید گفت که همه افراد الزاماً به مکمل نیاز ندارند.
افرادی که رژیم غذایی نامناسب دارند، سالمندان، مبتلایان به برخی بیماریهای گوارشی، افراد مبتلا به دیابت نوع ۲، افرادی که بهطور مزمن الکل مصرف میکنند و کسانی که از برخی داروهای مؤثر بر وضعیت منیزیم استفاده میکنند، ممکن است بیشتر در معرض دریافت ناکافی یا کمبود منیزیم باشند.
منیزیم برای عملکرد طبیعی عضلات، اعصاب، قلب، تولید انرژی، متابولیسم و سلامت استخوان اهمیت دارد. با این حال، وجود علائمی مانند خستگی یا گرفتگی عضلات بهتنهایی برای تشخیص کمبود منیزیم کافی نیست.
بهترین رویکرد، ابتدا توجه به رژیم غذایی و سپس بررسی شرایط فردی است. در صورت وجود عوامل خطر یا تشخیص کمبود، استفاده از مکمل میتواند با نظر پزشک یا داروساز مورد توجه قرار گیرد.
ساشه منیزیم B کمپلکس و ویتامین C ام پلاس از شرکت پرارین پارس نیز یکی از فرآوردههای مکملی موجود برای دریافت منیزیم همراه با ویتامینهای گروه B و ویتامین C است و میتواند برای افرادی که به دنبال فرم ساشهای مکمل هستند، مورد توجه قرار گیرد.